فواید موم زنبور

. اولین مرحله در این فرآیند، قرار دادن قاب های عسل در دستگاهی است که درپوش را از بالای سلول های عسل برش می دهد. درپوش‌های برداشته‌شده به داخل یک فرورفتگی قیف می‌شوند، جایی که قبل از ورود به منطقه پردازش، از طریق یک صفحه بسیار درشت رانده می‌شوند. قاب ها به دستگاه عسل گیر منتقل می شوند. ناحیه پردازش موم ممکن است دارای یک سانتریفیوژ باشد که در آن عسل به بیرون پرتاب می‌شود، که درپوش‌ها را عملاً عسل ندارد، یا یک محفظه گرم شده با یک سری بافل که عسل را از موم جدا می‌کند. موم حاصل از هر یک از این فرآیندها عموماً جایی است که زنبورداران متوقف می شوند. معمولاً یک موم مایل به زرد بسیار زیبا با بوی عسلی دوست داشتنی است. با این حال، هنوز مقداری عسل در موم باقی مانده است. شاید چندان قابل توجه نباشد، اما وجود دارد. برای برخی از کاربردها مانند بالم لب، داشتن مقداری عسل در موم مشکلی ندارد، اما برای کاربردهای دیگر، موم تمیزتر مورد نیاز است.

موم نوزادان

این مومی است که از ذوب کردن شانه بچه های قدیمی حاصل می شود. شانه نوزادان معمولاً در یک دوره سه تا پنج ساله تعویض می شود. بعد از اینکه کندو چندین دسته از بچه ها را روی یک قاب موم پرورش داد، سلول های موم کوچکتر و کوچکتر می شوند، زیرا مواد پیله باقی می مانند. در طبیعت، مادر طبیعت به تجدید این شانه توجه کرده است، زیرا لارو پروانه مومی عاشق خوردن شانه نوزاد است. پروانه ها خواران حریص هستند و می توانند جعبه ای از شانه های ذخیره شده را در ماه های زمستان از بین ببرند و زنبورها را مجبور می کنند قبل از اینکه ملکه بتواند در آن فضا تخم بگذارد دیواره های سلولی را دوباره بسازند. برای زنبورهای نگهداری شده، زنبورداران نقش لارو پروانه مومی را با حذف موم قدیمی و جایگزینی آن با پایه موم تازه بر عهده می گیرند.

. اولین مرحله در این فرآیند، قرار دادن قاب های عسل در دستگاهی است که درپوش را از بالای سلول های عسل برش می دهد. درپوش‌های برداشته‌شده به داخل یک فرورفتگی قیف می‌شوند، جایی که قبل از ورود به منطقه پردازش، از طریق یک صفحه بسیار درشت رانده می‌شوند. قاب ها به دستگاه عسل گیر منتقل می شوند. ناحیه پردازش موم ممکن است دارای یک سانتریفیوژ باشد که در آن عسل به بیرون پرتاب می‌شود، که درپوش‌ها را عملاً عسل ندارد، یا یک محفظه گرم شده با یک سری بافل که عسل را از موم جدا می‌کند. موم حاصل از هر یک از این فرآیندها عموماً جایی است که زنبورداران متوقف می شوند. معمولاً یک موم مایل به زرد بسیار زیبا با بوی عسلی دوست داشتنی است. با این حال، هنوز مقداری عسل در موم باقی مانده است. شاید چندان قابل توجه نباشد، اما وجود دارد. برای برخی از کاربردها مانند بالم لب، داشتن مقداری عسل در موم مشکلی ندارد، اما برای کاربردهای دیگر، موم تمیزتر مورد نیاز است.

موم نوزادان

این مومی است که از ذوب کردن شانه بچه های قدیمی حاصل می شود. شانه نوزادان معمولاً در یک دوره سه تا پنج ساله تعویض می شود. بعد از اینکه کندو چندین دسته از بچه ها را روی یک قاب موم پرورش داد، سلول های موم کوچکتر و کوچکتر می شوند، زیرا مواد پیله باقی می مانند. در طبیعت، مادر طبیعت به تجدید این شانه توجه کرده است، زیرا لارو پروانه مومی عاشق خوردن شانه نوزاد است. پروانه ها خواران حریص هستند و می توانند جعبه ای از شانه های ذخیره شده را در ماه های زمستان از بین ببرند و زنبورها را مجبور می کنند قبل از اینکه ملکه بتواند در آن فضا تخم بگذارد دیواره های سلولی را دوباره بسازند. برای زنبورهای نگهداری شده، زنبورداران نقش لارو پروانه مومی را با حذف موم قدیمی و جایگزینی آن با پایه موم تازه بر عهده می گیرند.